ابتدا مواد را بررسی کنید. درها و پنجره‌های آلیاژ آلومینیوم با کیفیت بالا از پروفیل‌های آلومینیومی استفاده می‌کنند که ضخامت، استحکام و لایه اکسیدی آن مطابق با استانداردهای ملی مربوطه است. اعضای باربری اصلی پنجره‌های آلیاژی آلومینیومی باید حداقل 1.4 میلی‌متر ضخامت دیوار داشته باشند و درهای آلیاژی آلومینیومی باید حداقل 2.0 میلی‌متر ضخامت دیوار داشته باشند. استحکام کششی باید به 157 نیوتن بر میلی متر مربع، استحکام تسلیم به 108 نیوتن بر میلی متر مربع و ضخامت لایه اکسید باید به 10 میکرومتر برسد. در صورت عدم رعایت این استانداردها، درب و پنجره های آلیاژی آلومینیومی کیفیت پایینی دارند و نباید از آنها استفاده کرد.
دوم، نحوه کار را بررسی کنید. درب‌ها و پنجره‌های آلیاژ آلومینیوم با کیفیت بالا-به‌خوبی ساخته شده‌اند، به دقت نصب شده‌اند، عملکرد آب‌بندی خوبی دارند و به‌آرامی باز و بسته می‌شوند. درها و پنجره‌های آلیاژی پایین‌تر از آلیاژ آلومینیوم با سری‌ها و مشخصات پروفیل آلومینیومی انتخاب‌شده ساخته شده‌اند، به‌صورت خام ساخته شده‌اند، به جای فرز از اره استفاده می‌شوند، مطابق با الزامات نصب نمی‌شوند، عملکرد آب‌بندی ضعیفی دارند، و باز و بسته شدن آنها دشوار است. آنها نه تنها هوا و آب را نشت می کنند و ممکن است شکستگی شیشه را تجربه کنند، بلکه مستعد ریزش قطعات یا شیشه در اثر بادهای قوی یا نیروهای خارجی هستند که باعث آسیب و جراحت می شود.
سوم، قیمت را در نظر بگیرید. به طور کلی، درب‌ها و پنجره‌های آلیاژ آلومینیوم با کیفیت بالا به دلیل هزینه‌های تولید بالاتر، حدود 30 درصد گران‌تر از درب‌های پایین‌تر هستند. برخی از درب‌ها و پنجره‌های آلیاژ آلومینیوم ساخته شده با پروفیل‌های آلومینیومی به ضخامت 0.6-0.8 میلی‌متر، دارای مقاومت کششی و تسلیم بسیار پایین‌تر از استانداردهای ملی هستند که آنها را بسیار ناایمن می‌کند. علاوه بر این، بسیاری از تولیدکنندگان درب و پنجره آلیاژ آلومینیوم در مقیاس کوچک، درک درستی از ویژگی‌های ساختاری و عملکرد خود ندارند. برای کاهش هزینه‌ها، از مواد کم‌کیفیت استفاده می‌کنند و در نتیجه محصولاتی با خطرات ایمنی قابل توجهی تولید می‌کنند. به طور کلی باید از این موارد اجتناب کرد. بهتر است محصولاتی را از تولید کنندگان معتبر درب و پنجره آلیاژ آلومینیوم انتخاب کنید.
